نوای پارسی - تولد، تولد، تولدت مبارک

نوای پارسی

تولد، تولد، تولدت مبارک

امروز چهارم آبانه،

این روز برای من یادآور خاطرات جالبیه که توی بعضی از این خاطره ها خودم اصلاً حضور نداشتم!!

مثلاً اینکه 92 سال پیش در این روز یه بنده خدایی به دنیا اومد!

و همین روز هم در 44 سال پیش همون بنده خدا ت ا ج گ ذ ا ر ی کرد !!

یه کم نزدیکتر 19 سال پیش تنها برادر خودم تو همچین روزی به دنیا اومد.

و از همه مهمتر اینکه همسر عزیزم هم متولد این روزه . . .

Happy Birthday

به همه اونایی که امروز تولدشونه به ویژه همسرم روز میلادش رو تبریک می گم و این شعر و ترانه قدیمی تولدت مبارک که کاریست مشترک از حسن شماعی زاده و فتانه رو به چهارم آبانی ها تقدیم می کنم :

(این آهنگ کلی خاطره برای من از دوران کودکی زنده کرد، امیدوارم برای شما هم شیرین باشه)

لینک دانلود ترانه تولدت مبارک با صدای حسن شماعی زاده و فتانه (کلیک کنید)

تولد، تولد، تولدت مبارک     مبارک مبارک تولدت مبارک
بیا بندازیم امشب یه عکس یادگاری     همین شب که شکفتی مثل گل بهاری
اشک شادی شمع رو نگاه کن     که واست می چکه چیکه چیکه
کام همه رو بیا شیرین کن     بیا کیک رو ببر تیکه تیکه
همه جمع شده اند دور تو امشب     گل بوسه بدند ، تو بچینی
در جشن تولدت عزیزم     همه انگشترند و تو نگینی
نگاه کن هدیه ها رو     نگاه بادکنک ها رو
همه رقصون و رنگی     عجب شب قشنگی

+ نگارنده : محمد زینلی پور در و ساعت |

درباره نواي پارسي

در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و داد بود
وزآن کشور آزاد و آباد بود

نگفتند حرفی که ناید به کار
نکشتند تخمی که ناید به بار

چو مهر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان

همه بنده ناب یزدان پاک
همه دل پر از مهر این آب و خاک

پدر در پدر آریايی نژاد
ز پشت فریدون نیکو نهاد

بزرگی به مردی و فرهنگ بود
گدايی در این بوم و بر ننگ بود

کجا رفت آن دانش و هوش ما
که شد مهر میهن فراموش ما

که انداخت آتش در این بوستان
کز آن سوخت جان و دل دوستان

چه کردیم کین گونه گشتیم خوار
خرد را فکندیم زین سان ز کار

نبود این چنین کشور و دین ما
کجا رفت آئین دیرین ما

به یزدان که این کشور آباد بود
همه جای مردان آزاد بود

در این کشور آزادگی ارج داشت
کشاورز خود خانه و مرز داشت

گرانمایه بود آنکه بودی دبیر
گرامی بد آنکس که بودی دلیر

نه دشمن در این بوم و بر لانه داشت
نه بیگانه جائی در این خانه داشت

به یزدان که هرگز جهان آفرین
نه با بنده ای مهر ورزد نه کین

ز نیک و بدت هر چه آید به سر
ز خود بین و وز کرده خود شمر

از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد

چو نا کس به ده کد خدائی کند
کشاورز باید گدائی کند

چو دانش پژوهنده بیند زیان
که بندد به دانش پژوهی میان

به یزدان که گر ما خرد داشتیم
کجا این سر انجام بد داشتیم

بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگی بندگی است
دو صد بار مردن به از زندگی است

بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم

بیاریم آن آب رفته به جوی
مگر زان بیابیم باز آب روی

شود مردمی کیش و آئین ما
نگیرد خُرد خرده بر دین ما

ز فردوسی ام آمد این گفته یاد
که داد سخن را چو او کس نداد

چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

سرشت من از مهر میهن بود
من از میهن و میهن از من بود

""حكيم ابولقاسم فردوسي""

________________________

نوای پارسی به معنای طنین دلنشین زبان پارسی و یا هر نوع آوای خوش ایرانی از قبیل موسیقی پارسی، آواز و یا صدای ساز ایرانیان است

خانه هاي تاريخي استان قم